De start was langzaam, maar we zijn nu goed op weg
Zoals Lao-Tse het ooit goed heeft verwoord: "Een tocht van 1000 mijl moet beginnen met de eerste stap." Deze eerste stap was voor mij het inschrijven voor de afvalrace ergens in juni.
Dit was het moment dat ik eigenlijk dermate klaar met mezelf was, dat ik echt wilde gaan veranderen. En dat ging heel langzaam van start, maar de trein rijdt nu...
Ik ben eind mei mijn moeder verloren aan de gevolgen van (de secundaire vorm van) het syndroom van sjögren (met SLE) en dat heeft me erg aan het denken gezet. Mijn moeder was echt een hele grote doorzetter, ze is op haar 18edoor een medische fout invalide geraakt, en heeftop basis van pure wilskrachtzichzelf weer nagenoeg volledig leren functioneren... Ik ken eigenlijk niemand die zo hard voor zichzelf was, en zo hard heeft geknokt om er voor ons te zijn. En toch heb ik haar, ondanks al haar kracht, (veel te vroeg) af moeten geven... En ( ja... cliché ) dat doet echt pijn...
Na het overlijden van mama, heb ik eenséchtgoed nagedacht over mijn eigen leven. Ik heb de laatste jaren een goed, bourgondisch, leven geleefd. Ik houd van lekker eten, ben echt een bourgondiër pur sang wat dat aangaat, maar het zogenaamde goede leven is toch niet altijd even goed voor je. Het lekkere (maar toch vooral vele) eten brengt namelijk ook de nodige kilo's overgewicht met zich mee, en dat is toch echt niet bevorderlijk voor de gezondheid. En precies die slecht wordende gezondheid werd me op dat moment een doorn in het oog. Ik heb een zoontje van bijna 3, en die verdient een papa waar ie mee kan spelen en ravotten zonder dat papa na 3 minuten spreekwoordelijk uitgeteld aan de beademing hangt. En al helemaal geen papa die min-of-meer met een been in z'n graf staat door het overgewicht en zijn slechte levensstijl.
Toen kwam ik op een avond op Facebook een advertentie tegen over de afvalrace, en na snel de introductie te hebben gelezen, heb ik me ingeschreven. Ik was ervan overtuigd datik zeker te weten niet uitgekozenzou worden, want wie zou deze jongen nou überhaupt willen helpen ( Ja.. ik heb een niet-zo-heel-klein probleem met mijn zelfbeeld... ) . Maar... dan had ik voor mijn gevoel toch geprobeerd... Wat een domme vorm van rechtvaardiging dat ik het (weer :( ) op kon geven...
Langzaam ging er wat tijd voorbij... Toch enerzijds gespannen want eigenlijk wil ik echt mezelf verbeteren, maar anderzijds gelaten, want " zie je wel... " ik moet het toch alleen doen (en dus lukt het me niet)... Maar... Wat krijgen we nou? Ik werd gebeld en ik had een gesprek met de trainer van CrossFit Zuid... Hij wilde graag mijn motivatie weten, en hij stuurde een aantal dagen later later een berichtje of ik naar de gym wilde komen want ik zat bij de laatste kandidaten...
Que? Ik bij de laatste kandidaten?? Dat kan helemaal niet toch??? Nee joh... grapje zeker... maar toch....
En toen was de beslissende avond daar... Op vrijdagavond 23 september 2016 was ik om kwart voor 6 bij CrossFit Zuid op het Scherpdeel in Roosendaal... En ik was toch wel enigszins zenuwachtig... Zou ik écht uitgekozen zijn om mee te doen en hulp krijgen bij het verbeteren van mijn leven? Nee joh... eerst zien en dan geloven..
En toen ontmoette ik Luelle, mijn (in retrospectief zogenaamde) tegen-kandidate.. Er waren al wat meiden met ballonnen en bubbels binnen gekomen, en dat bleken collega's / vriendinnen van Luelle te zijn, dus ik liet eigenlijk de hoop een klein beetje varen... Maar even later kwam het verlossende woord... We mochten beide meedoen... wacht even... Ik mocht meedoen... :-)
Ik ben tot op de dag van vandaag erg blij dat Kevin me de kans heeft gegeven om mee te mogen doen, en dat hij me wilt helpen bij het transformatieproces naar mijn nieuwe leven.
Oké... uitgekozen... en nu?? Direct aan de bak!
De volgende ochtend werden we verwacht op het sportpark in Oosterhout waar we officieel van start zouden gaan. Dus ook het officiële weegmoment en de "before"-foto maken. No-problemo... dat kunnen we... Maar er zou ook nog een algemene kick-off trainingssessie gedaan worden met een van de coaches... Moet kunnen... , het was een redelijk klein parcours...
Ik heb werkelijk nog niet eerder zo afgezien als dát kleine parcours!!
De trainingen bij CrossFit Zuid zijn écht niet mals, en ik ga regelmatig tot het gaatje en helemaal naar de (excusez-le-môt) tering. Maar zo veel spierpijn en last van m'n longen als tijdens dat parcours heb ik eigenlijk niet meegemaakt. Maar... rete-fanatiek gestart... en we gaan ervoor... En dat is nu dus ruim 2 maanden geleden...
De langzame start ... waar anderen op 0-0 begonnen, stond ik 0-3 achter....
Ik zal zeker niet zeggen dat het voor de andere kandidaten makkelijker is dan voor mij, maar ik weet wel dat ik heel wat meer te verbeteren had alvorens ik op het punt aanbeland was waar de anderen konden starten.
Maaltijden en voeding
Mijn leven was best wel chaotisch ingericht. Ik werd 's ochtends wakker, geen ontbijt, hup naar het werk, daar misschien iets naar binnen steken als er wat getrakteerd werd, en zo rond 12 uur ging ik iets te eten halen bij de bakker of bij de Turkse bakker... Maar ook alleen als de tijd het toeliet, want als er andere dingen tijd vroegen, dan at ik maar niet.. En 's avonds... at ik weinig, en ook eigenlijk helemaal niet zo gezond... Ik had een hekel aan groenten... Dus als ik er onderuit kon, dan at ik ze niet. En 's avonds.. ach.. je hebt honger dus dan steek je maar wat naar binnen... of we laten wat thuisbezorgen..
HOE STOM KUN JE ZIJN!!!
Voordat ik uitgekozen werd, was ik werkelijk waar een ontzettende couch-potato. Ik was mezelf echt helemaal aan het vergooien. Geen enkele vorm van structuur in mijn eetpatroon, en ook nog niet eens proberen om gezond te eten... Nu ik erop terug kijk kan ik zo ontzettend pissig op mezelf worden...
Gelukkig heeft Kevin me op tijd kunnen laten inzien waar het mis ging, en zijn we begonnen om eerst maar structuur in mijn eetpatroon te krijgen... Dit duurde even, maar er kwam vorm in... Toen was het niet alleen structuur maar ook groenten eten... En dat was moeilijk... dacht ik... maar eigenlijk valt het reuze mee... Ik vind ze zelfs lekker... En ook toen de hoeveelheden groenten omhoog gingen, had ik er eigenlijk helemaal geen probleem mee... En pas toen stond ik ongeveer aan de start waar de anderen vanaf vertrokken waren.
En nu... nu gaat het best goed... Qua voeding hebben we goede stappen gemaakt, ik weet hoe mijn maaltijden opgebouwd moeten zijn, ik weet ongeveer hoe groot mijn porties kunnen zijn. Ik hou in de gaten dat ik niet teveel eet. Liever met een iets groter beetje honger van tafel dan te vol.
Training
De trainingen bij CrossFit Zuid zijn zoals ik al eerder gezegd heb niet mals. Maar het voordeel is wel dat ze precies zo zwaar zijn als je nodig hebt. Doordat je een trainingslogboekje bijhoud heb je een mooie voortgangsindicator van hoe je het eigenlijk doet. En niets motiveert meer dan te zien dat er vooruitgang in zit. ( Ook als je het niet in je gewicht of je kleding ziet )
Van helemaal geen meter aan grondoefeningen kunnen doen bij de start, kan ik nu (nog wel met enige moeite) heel de 25 meter baan in een grondoefening volhouden. Het lijkt misschien niets bijzonders, maar voor mij is het een behoorlijke prestatie. Hetzelfde met de zogenaamde C-trainingen. De oefeningen in een C-training zijn meer gericht op grotere spieren en meer gewicht.. Het heeft zogenaamde strong-man elementen in zich, en dat vind ik echt zo lekker... Mijn persoonlijk record op dit moment met het voorttrekken van gewicht (middels een tuigje) is 245kg, en na dat 25 meter versleept te hebben, heb ik echt wel even een momentje nodig om bij te komen... Je weet dat je dan iets van je lichaam gevraagd hebt, en mentaal is dat zelfs voorbij het punt dat je hersenen zoiets hebben van " eey... ben je van de pot gevallen ofzo? "
Maar neem maar van mij aan... er is niets zo lekker dan een volle dosis energie krijgen, nadat jehelemaaltot het uiterste bent gegaan...En dat is niet tot het mentale uiterste, maar daar voorbij...
Christiaan en Luelle worden begeleid door CrossFit Zuid en dit wordt mede mogelijk gemaakt door een aantal sportieve partners. Wil je iets betekenen voor De Afvalrace, neem dan contact op.
